The Courseware Company

Ik heb afgelopen week een – voor mij althans – grote verandering doorgemaakt. Ik ben 3 mei jl. begonnen als Business Consultant bij de The Courseware Company. Ik kan me hier lekker bezig houden met e-learning tools en hoe je deze het beste in kunt zetten in het leerproces. Een aantal tools ken ik al goed (bijv. het LMS EKP van NetDimensions) en een heleboel tools die ik nog veel beter moet leren kennen, maar met een enorme potentie (zoals SmartBuilder, een auteursomgeving volledig in Flash, en Xyleme, een mooi LCMS). Ik heb er enorme zin in.

In de eerste week ben ik in elk geval zeker niet teleurgesteld. Het was de afgelopen week natuurlijk wel wat wennen, het is toch een andere rol dan die van e-learning consultant bij een organisatie (Atos Origin) die zelf geen e-learning tools verkoopt. Je benadering van de klant is toch wat anders, maar – tot nu toe – zeker zo leuk.

Een kort berichtje, maar er volgen er de komende tijd nog wel wat meer.

Weer een weblog (mijn leerervaring)

Zo nu heb ik ook een eigen weblog. Waarom? Daar heb ik een aantal redenen voor die ik jullie niet wil onthouden:

Het wordt tijd. Ik lees/volg al weblogs voor ze bestaan en ze mainstream zijn en het gebruik ervan, door mij, is in de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. Maar ik ben niet zo’n goede reageerder. Toch wordt het tijd om wat terug te doen.

Zelfreflectie. Na wel bijdrages te hebben geleverd aan een groepsweblog (als enige, dus dat werkt niet) en aan een intern weblog van Atos Origin Human Performance Solutions (en dat blijf ik doen), wil ik nu ook de echte leerervaring opdoen. Het schrijven van een weblog helpt in zelfreflectie en is een eigen leermiddel! Tenminste dat wordt gesteld door mijn oud-collega en nu dus ook weer weblog collega Wilfred Rubens. Daarnaast hoop ik er ook wat zelfdicipline uit te halend, zodat ik regelmatig een stukje kan plaatsen.

Ik moet mijn ei kwijt. Ik heb eigenlijk wel wat dingen te melden op het gebied van leren en elektronische ondersteuning daarvan. Mogelijk is het interessant, dus deel ik het, zo niet dan kan iedereen het negeren.

Tijd. Ik zit veel in de trein tegenwoordig, dat geeft de ruimte voor reflectie en de mogelijkheid om dit ook op te schrijven.

Zo, genoeg redenen. We zullen zien hoever ik kom.

update 15 januari 2009: we zijn open!